ΙΡΑΝ: ΠΟΙΟΣ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΗ ΡΥΠΑΝΣΗ ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΜΑΣ; Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ

Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπακάι, δήλωσε ότι η αποκατάσταση του θαλάσσιου οικοσυστήματος της περιοχής και η ανάσχεση της περαιτέρω ρύπανσης πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος οποιασδήποτε μελλοντικής ρύθμισης που θα διέπει το Στενό του Ορμούζ.

Οι δηλώσεις του Μπακάι έρχονται σε συνέχεια βίντεο που κυκλοφορούν τις τελευταίες ημέρες και δείχνουν ρύπανση από πετρέλαιο κατά μήκος των ακτών του νησιού Κεσμ. Η ρύπανση μεταφέρθηκε από τον Περσικό Κόλπο, με τα αρχικά στοιχεία να υποδεικνύουν ως πηγή ένα ξένο φορτηγό χύδην φορτίου. Έχουν αναφερθεί περιστατικά ρύπανσης σε τρία παράκτια σημεία και σε τμήματα της επιφάνειας της θάλασσας.

Ο ίδιος ανέφερε ότι αυτό αποτελεί μόνο ένα παράδειγμα της εκτεταμένης ρύπανσης, τόσο της ορατής όσο και της κρυφής, που έχει υποβαθμίσει τον Περσικό Κόλπο και τη Θάλασσα του Ομάν τις τελευταίες δεκαετίες, προκαλώντας ζημίες τρισεκατομμυρίων δολαρίων στις παράκτιες περιοχές του Ιράν.

Ο Μπακάι ρώτησε ποιος φέρει την ευθύνη: οι χώρες που καταναλώνουν τις φθηνές εξαγωγές ενέργειας της περιοχής, οι ασφαλιστές ναυτιλιακών μεταφορών ή τα επιθετικά κράτη και οι σύμμαχοί τους, που έχουν μετατρέψει τον Περσικό Κόλπο και τη Θάλασσα του Ομάν σε ζώνη στρατιωτικών επιχειρήσεων και δοκιμών όπλων;

Ως η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στον Περσικό Κόλπο και τη Θάλασσα του Ομάν, είπε ότι το Ιράν δεν μπορεί να παραμείνει αδιάφορο και ότι όλα τα μέρη που επωφελούνται από την εμπορική ναυτιλία μέσω του Ορμούζ φέρουν νομική και ηθική ευθύνη για την αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ζημίας που έχει προκληθεί στον Περσικό Κόλπο και τη Θάλασσα του Ομάν. ΣΗΜ Το βίντεο από το νησί Κεσμ στην επόμενη ανάρτηση.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Ο Scott του Kallibrated, του οποίου τις ενημερώσεις και τους χάρτες εκτιμώ, προχώρησε σε ενημέρωση του χάρτη που διατηρεί (έχω δώσει σύνδεσμο στο παρελθόν) και εδώ εξηγεί τι νεότερο υπάρχει.

Το πρώτο και πιο βασικό, λέει, είναι ότι η συνολική ιδέα του πολέμου έχει αλλάξει καθώς προηγουμένως οι ρωσικές δυνάμεις επικεντρώνονταν σε μία περιοχή και ασχολούνταν με αυτήν για πολύ καιρό ενώ τώρα έχουμε ταυτόχρονες επιθέσεις σε πολλές κατευθύνσεις και σχετικά γρήγορες προωθήσεις.

Όταν παρακολουθούμε τον χάρτη του Scott πρέπει να θυμόμαστε ότι τα χρώματά του δεν συμπίπτουν με αυτά άλλων χαρτογράφων: Οι νεο-καταληφθείσες περιοχές από τις ρωσικές δυνάμεις σημειώνονται με πράσινο ανοιχτό χρώμα, οι περιοχές όπου αυτές δρούν χωρίς να θεωρείται ότι τις ελέγχουν σημειώνονται με πιο σκούρο πράσινο, ενώ οι περιοχές που ελέγχει το καθεστώς του Κιέβου σημειώνονται με μπλε χρώμα. Επίσης να θυμόμαστε ότι ο Scott είναι συντηρητικός στην αλλαγή χρωμάτων ζητώντας ισχυρή επιβεβαίωση για την κατάληψή τους.

Η πρώτη περιοχή με την οποία ασχολείται είναι η Ζαπορίζια. Μετά την κατάληψη των στρατηγικών οικισμών Βελίκα Νοβοσίλκα και Γκουλιαπόλια, τον δρόμο προς την πρωτεύουσα Ζαπορόζιε φράσσει η εξαιρετικά οχυρωμένη περιοχή του Όρεχοβ (Όρεχιβ στην ουκρανική διάλεκτο). Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν ήδη μπει μέσα στην πόλη από τα νοτιοανατολικά και την έχουν κυκλώσει από δυσμάς και από νότο ενώ και από τον βορρά, αλλά πολύ μακριά από το ίδιο το Όρεχοβ, υπάρχει ρωσική προώθηση. Εάν πέσει το Όρεχοβ, τότε ο δρόμος προς Ζαπορίζιε είναι ανοικτός. Να θυμηθούμε ότι το Όρεχοβ ήταν η αφετηρία της "μεγαλειώδους" και πολυδιαφημισμένης θερινής επίθεσης που οργάνωσε το ΝΑΤΟ και εκτέλεσε το καθεστώς του Κιέβου προς Τακμάκ και Μελιτόπολη το 2023 με τραγικά αποτελέσματα, από τις συνέπειες των οποίων ποτέ δεν κατάφερε να ορθοποδήσει.

Βορειοδυτικά της Γκουλιαπόλια και αρκετά μακριά από αυτήν εκδηλώνονται αντεπιθέσεις των δυνάμεων του Κιέβου με ανάμικτα αποτελέσματα άνευ σημασίας, κατά Scott. Ο λόγος είναι ότι πρόκειται για τεράστιες εκτάσεις χωρίς σοβαρούς οικισμούς όπου και οι δύο στρατοί έχουν λίγες δυνάμεις σε αραιή διάταξη. Αυτό που συμβαίνει, λέει, είναι καταλήψεις και ανακαταλήψεις διαφόρων εδαφών με ένα διαρκές μπρος-πίσω άνευ σημασίας.

Βορείως του Ποκρόφσκ--σε μια κατεύθυνση που έχω σχολιάσει αναλυτικά στο παρελθόν--οι Ρώσοι έχουν φτάσει στις παρυφές της Ντοπροπίλια, κάτι που το Deep State map δεν εμφανίζει αρνούμενο να ανανεώσει τον χάρτη του [ΣΗΜ. Ως γνωστόν, το Deep State, αν και συνεργάζεται επίσημα με το υπουργείο άμυνας του Κιέβου, παραμένει το πλέον αξιόπιστο site πληροφόρησης της κατάστασης στα μέτωπα από την πλευρά του καθεστώτος]. Κατά τον Scott, η Ντοπροπίλια κινδυνεύει άμεσα με πλευροκόπηση καθώς το καθεστώς δεν διαθέτει δυνάμεις για να οργανώσει εκεί την άμυνά του.

Περνώντας στο μέτωπο της Κωνσταντινίβκα, η οποία θεωρείται οριστικά κατειλημμένη από τις ρωσικές δυνάμεις, έχει αρχίσει να εκδηλώνεται προώθηση προς την επόμενη σημαντική πόλη (τελευταία πριν το Κραματόρσκ) Ντρουσγκίφκα από τα νοτιοδυτικά ενώ συνεχίζεται η αργή προώθηση και από τα νοτιοανατολικά (δηλαδή από την Κωνσταντινίβκα). Ειδικά, λέει ο Scott, η προώθηση από τα ΝΔ είναι χειρότερη για το καθεστώς από ό,τι δείχνει ο χάρτης καθώς οι πληροφορίες μιλάνει για ρωσικές δυνάμεις στις δυτικές παρυφές της Ντρουσγκίφκα.

Δυτικά του Τσάσοβ Γιαρ έχουμε αργή προώθηση των ρωσικών δυνάμεων στα εξαιρετικά οχυρωμένα υψώματα που εξακολουθεί να κρατά το καθεστώς του Κιέβου. Όμως, δυτικά αυτών των υψωμάτων υπάρχει προώθηση ρωσικών δυνάμεων που δημιουργεί θύλακα και θέτει τις δυνάμεις του Κιέβου σε σοβαρό κίνδυνο περικύκλωσης εφόσον παραμείνουν--ο Scott εκτιμά ότι έχουν ήδη αποχωρήσει.

Ανατολικά του Κραματόρσκ, οι ρωσικές δυνάμεις βρίσκονται σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από το αεροδρόμιο της πόλης και προχωρούν αργά προς αυτήν. Βορειότερα, στην κατεύθυση προς Σλαβιάνσκ από τα ανατολικά, πρόκειται να δοθεί μια σημαντική μάχη για τον οικισμό της Μικολαΐβκα, ο οποίος, εάν καταληφθεί από τις ρωσικές δυνάμεις ανοίγει άμεσα τον δρόμο για την κατάληψη του θερμοηλεκτρικού εργοστασίου της πόλης Σλαβιάνσκ και θέτει από τα νώτα σε κίνδυνο τις δυνάμεις του καθεστώτος που υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια την Κράσνι Λεμάν.

Κατά τον Σκοτ, το καθεστώς του Κιέβου θα συνεχίσει να αμύνεται στον άξονα Ντρουσγκίφκα-Κραματόρσκ-Σλαβιάνσκ-Κράσνι Λεμάν, αλλά δεν θα ρίξει όλες του τις προσπάθειες εκεί, καθώς (πιστεύει ο Σκοτ) το έχει πάρει απόφαση ότι αυτές θα χαθούν. Αντίθετα, κατά τον Σκοτ πάντα, το καθεστώς θα ρίξει κάθε δύναμη που διαθέτει στον Νότο για την υπεράσπιση της Ζαπορόζιε.

Βορειότερα, στην επαρχία του Χάρκοβο, το μέτωπο που πριν περνούσε κατά μήκος του ποταμού Βόλτσα (μετά την ουσιαστική κατάληψη της πόλης Βολτσάνσκ) έχει καταρρεύσει και οι ρωσικές δυνάμεις έχουν προωθηθεί σημαντικά με στόχο την ένωσή τους με τις δυνάμεις που έχουν περάσει τα σύνορα από την ΒΑ πλευρά της επαρχία Χαρκόβου. Εάν και όταν πραγματοποιηθεί αυτή η συνένωση δυνάμεων, η Ρωσία θα έχει επανακαταλάβει μεγάλο μέρος (αλλά όχι όλο) της έκτασης που είχε απολέσει κατά την αντεπίθεση των δυνάμεων του Κιέβου του φθινοπώρου του 2022 και θα έχει φτιάξει ένα αρκετά σοβαρό ανάχωμα προστασίας της ρωσικής επαρχίας του Μπέλγκοροντ. Αν και βέβαια, πλέον οι επιθέσεις κατά του Μπέλγκοροντ μπορούν αν εκκινούν πολλές εκατοντάδες χιλιόμετρα πριν τα σύνορα.

Η εκπομπή τελειώνει με σχολιασμό της φαιδρής ανακοίνωσης του Ζελένσκι ότι πλέον η Ρωσία αδυνατεί να κάνει πόλεμο με τις δικές της δυνάμεις και στηρίζεται στη Βόρειο Κορέα για να συνεχίσει.

https://www.youtube.com/watch?v=fGriT8-hUhc

ΧΕΓΚΣΕΘ: ΟΙ ΨΑΡΑΔΕΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣΑΝ ΤΙΣ ΕΠΙΒΛΑΒΕΙΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΠΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ, ΓΙΑ ΤΟΥΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΣΑΜΕ

O αλκοολικός υπουργός πολέμου των ΗΠΑ, Πέτε Χέγκσεθ δήλωσε ότι οι δολοφονίες ψαράδων στα νερά της Καραϊβικής αποτελούσαν ιδεολογικό πόλεμο κατά του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού. Για την ακρίβεια είπε για τις εξωδικαστικές αυτές δολοφονίες: «Σκοτώνουμε τρομοκράτες και νικάμε τις αποτυχημένες και επιβλαβείς ιδεολογίες του ριζοσπαστικού σοσιαλισμού και του κομμουνισμού.» Για το σχετικό βίντεο, δείτε το https://t.me/DDGeopolitics/191137

ETΣΙ ΜΠΛΟΚΑΡΕ ΤΟ ΙΡΑΝ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΛ ΤΖΟΥΛΑΝΙ (AXMENT AΛ ΣAΡAA), ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΝΑΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ-ΣΙΩΝΑΖΙ, ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΧΕΖΜΠΟΛΑΧ

Σύμφωνα με αποκλειστική αναφορά του λιβανικού μέσου ενημέρωσης YouNews, την οποία επικαλείται το Tasnim, το Ιράν έστειλε άμεσα και κατηγορηματικά μηνύματα στη Δαμασκό και σε άλλες πρωτεύουσες της περιοχής, εμποδίζοντας ένα στρατιωτικό σενάριο που, σύμφωνα με πληροφορίες, ετοιμαζόταν υπό την πίεση των ΗΠΑ με σκοπό τη συριακή επέμβαση στο Λίβανο.

Η Τεχεράνη ενημέρωσε τις περιφερειακές πρωτεύουσες — Άγκυρα, Βαγδάτη, Ντόχα και Ριάντ — ότι οποιαδήποτε κίνηση της Συρίας εναντίον της Χεζμπολάχ θα εξελισσόταν σε περιφερειακή σύγκρουση μεγάλης κλίμακας στο συριακό έδαφος. Η προειδοποίηση, η οποία μεταβιβάστηκε στη Δαμασκό μέσω της Τουρκίας, ανέφερε ότι η πυραυλική αντίδραση του Ιράν θα περιελάμβανε επιθέσεις σε περισσότερες από 100 στρατηγικές τοποθεσίες, μεταξύ των οποίων και το προεδρικό μέγαρο της Συρίας.

ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΗΜΕΙΩΘΗΚΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ COVID--TO EΤΗΣΙΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΕΚΤΙΜΑΤΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ

Το έλλειμμα του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού των ΗΠΑ εκτοξεύθηκε στα 432 δισεκατομμύρια δολάρια τον Ιούλιο, ένα ρεκόρ για τον μήνα αυτό και αύξηση κατά 48% σε σχέση με τον Ιούλιο του 2025, σημειώνοντας το μεγαλύτερο μηνιαίο έλλειμμα από τον Μάρτιο του 2021, σύμφωνα με το Υπουργείο Οικονομικών, όπως αναφέρει το Reuters.

Από την αρχή του οικονομικού έτους μέχρι σήμερα, το έλλειμμα έχει φτάσει τα 1,799 τρισεκατομμύρια δολάρια, ξεπερνώντας ήδη το σύνολο του οικονομικού έτους 2025, ενώ απομένουν ακόμη δύο μήνες.

Οι δαπάνες του Ιουλίου αυξήθηκαν κατά 22% και έφτασαν το ρεκόρ των 766 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Προσαρμοσμένο για ημερολογιακούς παράγοντες, το έλλειμμα ανήλθε σε 333 δισεκατομμύρια δολάρια, σημειώνοντας αύξηση 18% σε ετήσια βάση.

Τα έσοδα από δασμούς ήταν αρνητικά: μετά από επιστροφές δασμών ύψους 33,38 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η καθαρή εκροή έφτασε τα 8,55 δισεκατομμύρια δολάρια — είναι ο τρίτος συνεχόμενος μήνας που οι επιστροφές υπερβαίνουν τα έσοδα.

Οι επιστροφές οφείλονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που ακύρωσε τους ευρέως εφαρμοζόμενους έκτακτους δασμούς του Τραμπ από πέρυσι. Η Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων των ΗΠΑ είχε επεξεργαστεί περίπου 100 δισεκατομμύρια δολάρια από τα περίπου 166 δισεκατομμύρια δολάρια που οφείλονταν σε επιστροφές μέχρι τα τέλη Ιουλίου.

Η κυβέρνηση συνεχίζει να επιβάλλει δασμούς βάσει άλλων νομικών λόγων — τον Ιούλιο, καθορίστηκαν δασμοί 10-12,5% για 60 σημαντικούς εμπορικούς εταίρους που καλύπτουν πάνω από το 99% των εισαγωγών των ΗΠΑ, ενώ αναμένονται περισσότερες αποφάσεις τις επόμενες εβδομάδες.

GEORGE BEEBE: Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΔΗΣΣΟΥ ΖΟΦΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΜΠΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ MAΘΗΜΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΕ ΑΚΡΑΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ

Μεταφράζω, επειδή το βρήκα σημαντικό λόγω της ιδιότητας του υπογράφοντος, το άρθρο του George Beebe με τίτλο: "Ο αποκλεισμός των λιμανιών της Οδησσού από τη Ρωσία ενδέχεται να αποτελέσει ένα ζοφερό σημείο καμπής στον πόλεμο" και υπότιτλο "Ένα μάθημα για όλους όσους προωθούν την ιδέα ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως «ατσάλινος σκαντζόχοιρος» και να αποφύγει μια αμοιβαία συμφωνία για τον τερματισμό της σύγκρουσης. Είναι μια παγίδα".

Ο Τζορτζ Μπίμπι είναι Διευθυντής Μεγάλης Στρατηγικής στο Ινστιτούτο Κουίνσι. Εργάστηκε για πάνω από δύο δεκαετίες στη δημόσια διοίκηση ως αναλυτής πληροφοριών, διπλωμάτης και σύμβουλος πολιτικής, μεταξύ άλλων ως διευθυντής της ανάλυσης για τη Ρωσία της CIA και ως σύμβουλος του αντιπροέδρου Τσένι σε θέματα που αφορούσαν τη Ρωσία. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «The Russia Trap: How Our Shadow War with Russia Could Spiral into Nuclear Catastrophe» (2019).

Το πρωτότυπο άρθρο στην διεύθυνση: https://responsiblestatecraft.org/odessa-ports-ukraine-russia/

Ακολουθεί η μετάφραση:
---------------------------------------
Μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες, μια νέα, ζοφερή πραγματικότητα έχει διαμορφωθεί στην Ουκρανία.

Η Ρωσία [1] έχει αποδείξει ότι δεν χρειάζεται να κατακτήσει και να καταλάβει ολόκληρη την ακτογραμμή της Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα για να μετατρέψει τη χώρα αυτή σε κάτι που ισοδυναμεί με ένα κράτος χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα. Αρκεί να εμποδίσει την πρόσβαση στο εξαιρετικά σημαντικό λιμενικό συγκρότημα της Οδησσού, κάτι που επιτυγχάνει με μεγάλη αποτελεσματικότητα μέσω αεροπορικών επιθέσεων και πυραυλικών χτυπημάτων εναντίον των λιμενικών εγκαταστάσεων και των πλοίων που πλησιάζουν.

Αυτή η πραγματικότητα ίσως να μην αποτελέσει καθοριστικό πλήγμα στον εν εξελίξει πόλεμο. Ωστόσο, είναι πιθανό να έχει βαθιά επίδραση στις ήδη ζοφερές μεταπολεμικές προοπτικές της Ουκρανίας — και, κατ’ επέκταση, στα περιγράμματα ενός νέου ευρωπαϊκού τοπίου ασφάλειας μετά την τρέχουσα σύγκρουση.

Μόλις πριν από λίγους μήνες, η Ρωσία διεξήγαγε ελάχιστες στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά της Οδησσού. Στις αρχές του πολέμου, οι επιθέσεις της Ρωσίας και της Ουκρανίας κατά της εμπορικής ναυτιλίας στη Μαύρη Θάλασσα απειλούσαν να διακόψουν τις γεωργικές εξαγωγές που είναι ζωτικής σημασίας για τις παγκόσμιες αγορές. Υπό την πίεση της Ινδίας και άλλων βασικών εταίρων του Παγκόσμιου Νότου, η Μόσχα συμφώνησε στη λεγόμενη «Συμφωνία για τα Σιτηρά» με την Ουκρανία, με τη μεσολάβηση της Τουρκίας και των Ηνωμένων Εθνών, προκειμένου να επιτραπούν οι ανεμπόδιστες εμπορικές εξαγωγές από την περιοχή.

Για περίπου τέσσερα χρόνια μετά, το λιμενικό σύστημα της Οδησσού παρέμεινε ανοιχτό στις εισαγωγές και εξαγωγές της Ουκρανίας, διαχειριζόμενο περίπου το 90% του εμπορίου γεωργικών προϊόντων της χώρας. Οι Ρώσοι σκληροπυρηνικοί εξοργίστηκαν από την άρνηση του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν να επιτεθεί στο ζωτικής σημασίας αλλά ευάλωτο λιμάνι της Ουκρανίας, παραπονούμενοι ότι ο Πούτιν φαινόταν να ενδιαφέρεται περισσότερο για την αποφυγή ρήξεων με τα κράτη του Παγκόσμιου Νότου παρά για τη νίκη επί της Ουκρανίας.

Διάφοροι παράγοντες συντέλεσαν στην αλλαγή αυτής της εικόνας. Ο ένας ήταν η προφανής αποτυχία της εκστρατείας της Δύσης να μετατρέψει τη Ρωσία σε κράτος-παρία, μια ιδέα της κυβέρνησης Μπάιντεν που είχε μεγεθύνει τη σημασία του Παγκόσμιου Νότου για τη Μόσχα ως μέσου αποφυγής της διεθνούς απομόνωσης. Ένας δεύτερος παράγοντας ήταν η εξάντληση των αναχαιτιστικών πυραύλων της ουκρανικής αεράμυνας, γεγονός που άφησε την Οδησσό σε μεγάλο βαθμό ανυπεράσπιστη έναντι των ρωσικών βαλλιστικών πυραύλων και επέτρεψε σε αεροσκάφη που μετέφεραν βόμβες να επιχειρούν σε μεγαλύτερη εγγύτητα με το λιμενικό συγκρότημα, αυξάνοντας την ακρίβεια και την καταστροφική δύναμη των ρωσικών αεροπορικών επιθέσεων.

Παραδόξως, ίσως ο σημαντικότερος παράγοντας ήταν η ίδια η «εκστρατεία εντυπωσιασμού 40 ημερών» της Ουκρανίας, που ανακοινώθηκε στα τέλη Ιουνίου και περιελάμβανε επιθέσεις με drones μακράς και μεσαίας εμβέλειας εναντίον ενεργειακών υποδομών στη Ρωσία και εμπορικών πλοίων στη Θάλασσα του Αζόφ. Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι η εκστρατεία είχε ως στόχο «να επηρεάσει το κράτος-επιτιθέμενο, προκειμένου να το αναγκάσει να τερματίσει τον πόλεμο». Ο Πρόεδρος Τραμπ την περιέγραψε πιο απλά ως «κλιμάκωση που ελπίζουμε ότι θα οδηγήσει στην ειρήνη».

Στην πράξη, ωστόσο, η κλιμάκωση της έντασης επέτρεψε στη Ρωσία να αποκρούσει τις κριτικές του Παγκόσμιου Νότου περί παραβίασης των όρων της Συμφωνίας για τα Σιτηρά, υποστηρίζοντας ότι ήταν η Ουκρανία που ξεκίνησε τον πρόσφατο κύκλο επιθέσεων κατά πλοίων και λιμένων.

Οι βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις είναι ανησυχητικά σαφείς. Από τις 22 Ιουλίου, ο ρωσικός στρατός έχει ουσιαστικά κλείσει το ουκρανικό λιμενικό συγκρότημα στην Οδησσό και γύρω από αυτήν για κάθε είδους ναυτιλία. Η απώλεια των υπόλοιπων λιμένων βαθιάς θάλασσας έχει ήδη καταστροφικές επιπτώσεις στις γεωργικές εξαγωγές της Ουκρανίας — τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας της — οι οποίες, όπως προειδοποιούν οι αξιωματούχοι, ενδέχεται να καταρρεύσουν κατά 50% τους επόμενους μήνες, καθώς οι εναλλακτικές οδικές, σιδηροδρομικές και ποτάμιες διαδρομές έχουν πολύ μικρότερη απόδοση και είναι πολύ πιο δαπανηρές.

Η ζημιά στην οικονομία της Ουκρανίας πιθανότατα θα είναι διαχειρίσιμη βραχυπρόθεσμα, εφόσον η Ευρώπη [2] εντείνει τη ροή της βοήθειας. Ωστόσο, ο αντίκτυπος του κλεισίματος της Οδησσού στις μεταπολεμικές προοπτικές της Ουκρανίας ενδέχεται να αποδειχθεί πολύ πιο βαθύς.

Εδώ και καιρό θεωρείται τόσο στην Ουάσινγκτον όσο και στην Ευρώπη ότι η κύρια εναλλακτική λύση έναντι μιας συμβιβαστικής διευθέτησης του πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας είναι η μετατροπή της Ουκρανίας σε «ατσάλινο σκαντζόχοιρο» [3]. Η ιδέα αυτή προβλέπει μια βαριά οπλισμένη και οχυρωμένη Ουκρανία, η οποία θα μπορεί να λειτουργήσει ως φράγμα έναντι περαιτέρω ρωσικής επιθετικότητας και να επιτρέψει στον θερμό πόλεμο να μετατραπεί σε μια σταθερή, παγωμένη σύγκρουση.

Οι υποστηρικτές αυτής της οπτικής απορρίπτουν πιθανές συμφωνίες «γης έναντι ειρήνης» [4] με τη Μόσχα και αντιτίθενται σε οποιονδήποτε ποσοτικό ή ποιοτικό περιορισμό του ουκρανικού στρατού — σημεία που, σύμφωνα με Ρώσους αξιωματούχους, είναι απαραίτητα για οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία — υποστηρίζοντας ότι τέτοιες παραχωρήσεις θα «ανταμείβουν τη ρωσική επιθετικότητα» και θα εμποδίσουν την Ουκρανία να εξελιχθεί σε μια ανατολικοευρωπαϊκή παραλλαγή του Ισραήλ [5], έναν «Μείζονα Σύμμαχο Εκτός ΝΑΤΟ» [6] που παίζει ρόλο πολύ μεγαλύτερο από το μέγεθός του στις περιφερειακές υποθέσεις και αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο των ευρύτερων ευρωπαϊκών αμυντικών σχεδίων.

Ωστόσο, αν η Ρωσία μπορεί να χρησιμοποιεί αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις για να εμποδίζει την Ουκρανία να αξιοποιήσει τις λιμενικές της εγκαταστάσεις, μπορεί επίσης να παρεμποδίσει τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση και την οικονομική αναζωογόνηση της Ουκρανίας. Ακριβώς όπως τα εμπορικά πλοία δεν θα διακινδυνεύσουν να δεχθούν ρωσικές επιθέσεις για να εισέλθουν στην Οδησσό, έτσι και οι κατασκευαστικές εταιρείες είναι απίθανο να διακινδυνεύσουν ρωσικές αεροπορικές επιθέσεις προσπαθώντας να κατασκευάσουν ή να επισκευάσουν γέφυρες, δρόμους, εργοστάσια, λιμάνια και άλλες ζωτικής σημασίας υποδομές. Ούτε οι επενδυτές θα διακινδυνεύσουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, εφόσον οι ρωσικοί πύραυλοι και βόμβες μπορούν να καταστρέψουν οποιοδήποτε ουκρανικό έργο ανοικοδόμησης μέσα σε λίγες ώρες.

Χωρίς μια οικονομική ανοικοδόμηση μεγάλης κλίμακας και τις θέσεις εργασίας και τη σταθερότητα που θα ακολουθούσαν, ελάχιστοι από τα εκατομμύρια των Ουκρανών που εγκατέλειψαν τη χώρα λόγω του πολέμου (οι περισσότεροι προς την Ευρώπη, αλλά πολλοί και προς τη Ρωσία) θα επιστρέψουν. Χωρίς μαζική επαναπατρισμό, η Ουκρανία πιθανότατα θα εισέλθει σε μια δημογραφική καθοδική σπείρα. Όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι Ουκρανοί αξιωματούχοι, ο πληθυσμός που πλησίαζε τα 52 εκατομμύρια άτομα όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση, σήμερα κυμαίνεται μεταξύ 22 και 25 εκατομμυρίων ατόμων, και σχεδόν οι μισοί από αυτούς είναι συνταξιούχοι.

Σύμφωνα με μια εκτίμηση [7], ο πληθυσμός της Ουκρανίας σε ηλικία εργασίας – η ραχοκοκαλιά τόσο της πολιτικής οικονομίας όσο και του στρατού της – θα μπορούσε να χάσει ένα επιπλέον τρίτο μέχρι το 2040. Ο αριθμός των παιδιών, η ενσάρκωση του μέλλοντος της Ουκρανίας, θα μπορούσε να μειωθεί στο μισό του προπολεμικού επιπέδου.

Αυτό θέτει ένα προφανές αλλά ελάχιστα συζητημένο ερώτημα: Πώς μπορεί ένας γηράσκων και εξαφανιζόμενος ουκρανικός πληθυσμός, που στερείται ισχυρής οικονομικής βάσης, να λειτουργήσει ως «νέα Σπάρτη» [8] που θα αντισταθεί σε μια πυρηνικά εξοπλισμένη Ρωσία, η οποία είναι επτά φορές μεγαλύτερη από αυτήν;

Ο αποκλεισμός της Οδησσού θα πρέπει να υπογραμμίσει δύο σημαντικά σημεία για τους ηγέτες της Δύσης. Πρώτον, ούτε η Ουκρανία ούτε η Δύση μπορούν να εξαλείψουν την απειλή των ρωσικών αεροπορικών και πυραυλικών επιθέσεων μόνο με στρατιωτικά μέσα. Δεύτερον, η Ρωσία θα έχει ισχυρό λόγο να τις συνεχίσει, ακόμη και αφού τελικά σταματήσει τις μεγάλης κλίμακας χερσαίες επιχειρήσεις, αν το Κρεμλίνο ανησυχεί ότι, διαφορετικά, η Δύση θα μετατρέψει την Ουκρανία σε ασφαλές καταφύγιο που θα απειλεί τη ρωσική ασφάλεια.

Ως αποτέλεσμα, η εναλλακτική λύση σε μια άβολη συμβιβαστική διευθέτηση του πολέμου δεν θα είναι ένας ατσάλινος ουκρανικός σκαντζόχοιρος. Θα είναι ένα αδύναμο και δυσλειτουργικό υπόλειμμα κράτους που δεν θα εξυπηρετεί τους Ουκρανούς και θα υπονομεύει την ευρύτερη ασφάλεια της Ευρώπης.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] https://responsiblestatecraft.org/tag/russia/
[2] https://responsiblestatecraft.org/regions/europe/
[3] https://www.politico.eu/article/steel-porcupine-ukraine-volodymyr-zelenskyy-plans-defend-itself-after-war/
[4] https://meduza.io/en/feature/2026/07/03/how-the-trump-putin-summit-in-alaska-spawned-the-kremlin-s-myth-of-the-spirit-of-anchorage-and-why-it-collapsed
[5] https://www.jpost.com/international/article-703335
[6] https://www.state.gov/major-non-nato-ally-status/
[7] https://population-europe.eu/research/books-and-reports/war-and-future-ukraines-population
[8] https://jstribune.com/rise-of-the-new-spartas/

ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΛΙΜΑΝΙΩΝ ΤΗΣ ΟΔΗΣΣΟΥ, Η ΡΩΣΙΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ ΣΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΙΜΑΝΙΩΝ ΣΤΟΝ ΔΟΥΝΑΒΗ

Ο ειδικός ανταποκριτής Ντμίτρι Στέσιν, σε ρεπορτάζ του για την «Κομσομόλσκαγια Πράβδα», αναφέρει ότι οι ρωσικές δυνάμεις έχουν στρέψει τα πυρά τους προς τα ουκρανικά λιμάνια του Δούναβη. Σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, επιθέσεις με drones κατά τη διάρκεια της νύχτας της 13ης Αυγούστου έπληξαν ένα κέντρο διοίκησης του Ουκρανικού Πολεμικού Ναυτικού στο λιμάνι του Ρένι, καθώς και μια προσωρινή βάση ανάπτυξης ουκρανικής στρατιωτικής μονάδας και λιμενικές εγκαταστάσεις φόρτωσης στο Ιζμαήλ, όπου ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά.

Ο Στέσιν αναφέρει ότι η υπηρεσία παρακολούθησης πλοίων «Marine Traffic» έδειχνε την περιοχή στις 5:00 μ.μ. ως «άδεια και καθαρή». Επίσης, επικαλείται ανώνυμες πηγές των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών εξωτερικού, οι οποίες ισχυρίζονται ότι η διακίνηση στρατιωτικών φορτίων έχει ουσιαστικά διακοπεί, τα περισσότερα από τα οποία, σύμφωνα με τις πηγές αυτές, έφταναν μέσω της Τουρκίας, ενώ τουρκικά πλοία φέρεται να εξακολουθούν να περιμένουν στα ρουμανικά ύδατα.

ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ: ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΦΟΡΟ "ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ" ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΞΕΣΠΑΣΕ ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ 🤣😂

Το Πεντάγωνο αποστέλλει το αεροπλανοφόρο USS George Washington στη Δυτική Ασία για να αντικαταστήσει το USS Abraham Lincoln, το οποίο βρίσκεται σε παρατεταμένη αποστολή, σύμφωνα με το Wall Street Journal, το οποίο επικαλείται Αμερικανούς αξιωματούχους που το περιγράφουν ως «προγραμματισμένο εκ των προτέρων σχέδιο εναλλαγής» και όχι ως αποτέλεσμα του σκάνδαλου που ξέσπασε πρόσφατα για την κατάσταση του πληρώματος.

Η αντικατάσταση αυτή έρχεται σε μια στιγμή που μέλη του Κογκρέσου ασκούν πίεση στο Πεντάγωνο σχετικά με την κατάσταση του «Lincoln» και την ευημερία του πληρώματος. Το αεροπλανοφόρο αναχώρησε από το Σαν Ντιέγκο στις 21 Νοεμβρίου, με αρχικό προορισμό τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, προτού ανακατευθυνθεί προς τη Δυτική Ασία εν όψει του αμερικανο-ισραηλινού πολέμου κατά του Ιράν, ο οποίος ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου.

Έκτοτε, το πλήρωμά του, που αριθμεί περίπου 5.000 άτομα, είχε μόνο δύο σύντομες περιόδους αποβίβασης, στο Γκουάμ τον Δεκέμβριο και στο Ομάν τον Ιούλιο, ενώ η αποστολή παρατάθηκε πολλές φορές πέρα από την αρχική ημερομηνία λήξης της τον Μάιο. Έχουν εμφανιστεί αναφορές για έλλειψη τροφίμων, βλάβες στις υδραυλικές εγκαταστάσεις και κρίσεις ψυχικής υγείας επί του πλοίου, συμπεριλαμβανομένων ναυτικών που προσπάθησαν να πηδήξουν στη θάλασσα.

ΣΗΜ. Το βίντεο στο YouTube που δίνω ως σύνδεσμο αποτέλεσε κεντρικό σημείο στις αποκαλύψεις για την κατάσταση του πληρώματος του αεροπλανοφόρου, οι οποίες έκτοτε κυλούν σαν χιονοστιβάδα με την αποκάλυψη πολλών συζήτησεων (chats) μελών του πληρώματος με συγγενείς και φίλους και φωτογραφίες απο την κατάσταση στο πλοίο (π.χ. συσσίτια, κ.λπ.)

https://www.youtube.com/watch?v=nfMD8hxJcB4

WASHINGTON POST: OI HΠΑ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΤΟ 25% ΤΩΝ ΜΗ ΕΠΑΝΔΡΩΜΕΝΩΝ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ ΤΟΥΣ "REAPER"

Η «Washington Post» αναφέρει ότι ο αμερικανικός στρατός έχει χάσει τουλάχιστον 45 μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου MQ-9 Reaper κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράν, δηλαδή περίπου το 25% του στόλου του, σύμφωνα με τρεις αμερικανούς αξιωματούχους που είναι ενήμεροι για το θέμα.

Το πιθανό κόστος για τους φορολογούμενους από αυτές τις απώλειες υπερβαίνει τα 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο για αυτό το οπλικό σύστημα. Πριν από την έναρξη της σύγκρουσης, oι ένοπλες δυνάμεις ΗΠΑ διέθεταν περίπου 185 Reaper στον στόλο τους (δεν καταμετρώνται αυτά που διέθεταν οι υπηρεσίες κατασκοπείας).

Οι απώλειες των Reaper αποτελούν μόνο ένα μέρος ενός ευρύτερου προβλήματος που αφορά το οπλοστάσιο. Η εφημερίδα αναφέρει ότι ο πόλεμος με το Ιράν, σε συνδυασμό με τις πολυετείς αποστολές όπλων προς την Ουκρανία, έχει εξαντλήσει τα αποθέματα μιας σειράς πυρομαχικών και ήδη περιορίζει τις στρατιωτικές επιλογές του Τραμπ. Για να καλύψει το κόστος του πολέμου και να αναπληρώσει τα οπλοστάσιά της, η κυβέρνηση ζητά επιπλέον 67 δισεκατομμύρια δολάρια από το Κογκρέσο. «Ακόμη και αν τα παραγγέλνατε σήμερα, οι παραδόσεις δεν θα ξεκινούσαν παρά μόνο αφού ο Πρόεδρος Τραμπ έχει αποχωρήσει από το αξίωμα», δήλωσε ο Τοντ Χάρισον, ανώτερος ερευνητής στο American Enterprise Institute.

Η κατάσταση είναι επίσης δύσκολη για την αεροπορική άμυνα. Οι ΗΠΑ έχουν καταναλώσει εκατοντάδες πυραύλους αναχαίτισης THAAD, και ακόμη και η πρόσθετη χρηματοδότηση δεν θα επιτρέψει την ταχεία επίλυση του προβλήματος.

https://archive.ph/YQGWg

https://www.washingtonpost.com/national-security/2026/08/13/us-military-has-lost-roughly-25-its-reaper-drones-iran-war-depletes-arsenal/

ΤΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

Ελπίζω ο Ανρί-Ζωρζ Κλουζό να με συγχωρήσει για τη λογοκλοπή.

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΟΦΕΡΟ ΜΑΤΣ ΡΩΣΙΑ-ΟΥΚΡΑΝΙΑ "ΙΣΟΠΑΛΙΑ" ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ;

Ένας φίλος ισχυρίστηκε ότι εφόσον πλέον ούτε η Ρωσία ούτε η Ουκρανία διακινούν εμπορεύματα στην Μαύρη Θάλασσα, η κατάσταση είναι "ισόπαλη".

Αυτό είναι λάθος, πρώτα απ΄ όλα επειδή πλέον η δυνατότητα μεταφοράς στρατιωτικών φορτίων μέσω Μαύρης Θάλασσας έχει εκμηδενιστεί. Αυτό καθιστά το κόστος μεταφοράς με άλλα μέσα ασύμφορο, καθώς τα πλοία είναι μακράν το φθηνότερο μέσο μεταφοράς.

Όσον αφορά τα εμπορεύματα, η σωστή ερώτηση είναι: "Ποιες είναι οι συνέπειες για την κάθε χώρα από την εκμηδένιση της δυνατότητας μεταφοράς φορτίων μέσω της Μαύρης Θάλασσας;" Αν οι συνέπειες είναι δυσανάλογες, τότε το ματς ΔΕΝ είναι ισοπαλία.

Σύμφωνα με το Google AI ισχύουν τα εξής:

Η διακοπή της ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα πλήττει ασύμμετρα τις δύο χώρες: η Ουκρανία εξαρτάται ζωτικά από αυτή τη διαδρομή για το 70% των συνολικών εξαγωγών της, ενώ η Ρωσία διοχετεύει από εκεί περίπου το 25% έως 30% των θαλάσσιων εξαγωγών της.

🇺🇦 Ουκρανία: Απόλυτη οικονομική εξάρτησηΗ Μαύρη Θάλασσα αποτελεί την κύρια οικονομική «αρτηρία» της Ουκρανίας, καθιστώντας την ευάλωτη σε αποκλεισμούς.

Συνολικές Εξαγωγές: Κατά μέσο όρο, το 70% του συνολικού όγκου των ουκρανικών εξαγωγών διακινείται παραδοσιακά μέσω των θαλάσσιων οδών.

Αγροτικά Προϊόντα: Ειδικά για τα σιτηρά, το καλαμπόκι και το ηλιέλαιο, το ποσοστό αυτό αγγίζει το 90%.

Κύρια Λιμάνια: Το σύμπλεγμα των λιμανιών της Μεγάλης Οδησσού (Οδησσός, Τσερνομόρσκ, Γιούζνι) αποφέρει πάνω από το 50%-60% των συνολικών μηνιαίων εσόδων της χώρας από εξαγωγές.

Εναλλακτικές Λύσεις: Οι σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές μέσω των «Λωρίδων Αλληλεγγύης» της ΕΕ δεν επαρκούν για να καλύψουν τον τεράστιο όγκο των εμπορευμάτων.

🇷🇺 Ρωσία: Στοχευμένο πλήγμα σε σιτηρά και πετρέλαιο

Η Ρωσία διαθέτει εναλλακτικές διεξόδους (Βαλτική Θάλασσα, Άπω Ανατολή), αλλά η Μαύρη Θάλασσα παραμένει κρίσιμη για συγκεκριμένα αγαθά.

Θαλάσσιο Εμπόριο: Περίπου το 25% με 30% του συνολικού όγκου των ρωσικών θαλάσσιων εξαγωγών περνά από τα λιμάνια του Νότου.

Εξαγωγές Σιτηρών: Το λιμάνι του Νοβοροσίσκ και η Αζοφική Θάλασσα διακινούν τη συντριπτική πλειονότητα των ρωσικών σιτηρών, καθιστώντας τη Ρωσία τον μεγαλύτερο εξαγωγέα σιταριού παγκοσμίως.

Ενεργειακοί Πόροι: Μέσω της Μαύρης Θάλασσας διακινείται μεγάλος όγκος αργού πετρελαίου (τόσο ρωσικού όσο και πετρελαίου από το Καζακστάν) προς τις διεθνείς αγορές.

Συγκριτικός Πίνακας Εξάρτησης

Κατηγορία Εμπορίου: Συνολικές Εξαγωγές
Ουκρανία (Μερίδιο μέσω Μαύρης Θάλασσας): ~70%
Ρωσία (Μερίδιο μέσω Μαύρης Θάλασσας):~25% - 30%

Κατηγορία Εμπορίου: Σιτηρά & Αγροτικά Προϊόντα
Ουκρανία (Μερίδιο μέσω Μαύρης Θάλασσας): ~90%
Ρωσία (Μερίδιο μέσω Μαύρης Θάλασσας):~70% (Κυρίαρχη οδός)

Εναλλακτικές Οδοί
Ουκρανία: Περιορισμένες (Οδικές/Σιδηροδρομικές μέσω ΕΕ)
Ρωσία: Εκτεταμένες (Λιμάνια Βαλτικής, Αρκτικής και Ειρηνικού)

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Η Ουκρανία δεν διαθέτει άλλες θαλάσσιες οδούς ώστε να αναπροσανατολίσει τις αγροτικές της εξαγωγές, σε αντίθεση με τη Ρωσία.

* * *

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η άποψη ότι ο αμοιβάιος αποκλεισμός της Μαύρης Θάλασσας από το καθεστώς του Κιέβου και την Ρωσία έχει οδηγήσει σε "ισοπαλία" είναι παραπλανητικός, καθώς το πραγματικό ερώτημα είναι: "Πόσο βλάπτεται η κάθε χώρα από αυτόν τον αποκλεισμό;".

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: Γιατί η Ρωσία δεν είχε προχωρήσει νωρίτερα σε αυτή την σοβαρότατη κίνηση που πλήττει σοβαρά το καθεστώς του Κιέβου και περίμενε να το πράξει πρώτα το καθεστώς και αυτή μετά να απαντήσει;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η κινήσεις της ρωσικής κυβέρνησης υπαγορεύονται από τον κανόνα να μη γίνει αισθητός ο πόλεμος στον ευρύτερο πληθυσμό. Επομένως προτιμούσε να συνεχίζει το καθεστώς τον ανεφοδιασμό του σε όπλα και τις πωλήσεις προϊόντωνς μέσω Μαύρης Θάλασσας προκειμένου να μην υποστεί πλήγματα το ρωσικό εμπόριο σιτηρών. Όταν αυτό το δεδομένο ανατράπηκε με πρωτοβουλία του καθεστώτος, η ρωσική κυβέρνηση ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ να απαντήσει με ένα μέτρο που θα έπρεπε να είχε πάρει εδώ και χρόνια αν είχε την αντίληψη ότι διεξάγει κανονικό πόλεμο. Η ρωσική κυβέρνηση ίσως βρίσκεται στα πρόθυρα του να πάψει να πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο χωρίς σοβαρή λαϊκή κινητοποίηση που θα αποδεχτεί θυσίες για να κερδηθεί με νίκη. Κριτήριο για το αν πράγματι αλλάζει η αντίληψη της κυβερνώσας ρωσικής ελίτ θα είναι η επέκταση του αποκλεισμού και στην Δυτική Ουκρανία με πλήγματα στις σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές από την Πολωνία.

https://www.kielinstitut.de/publications/news/world-trade-picks-up-russias-port-activity-almost-at-pre-war-level/
https://foreignpolicy.com/2026/08/06/russia-ukraine-war-black-sea-shipping-ports-exports-grain-food-agriculture-drones-missiles/

GLENN DIESEN KAI ALASTAIR CROOKE: Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΕΛΗΞΕ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Στην μάλλον καλύτερη τρέχουσα εκπομπή για την κατάσταση στη Μ. Ανατολή, ο καθηγητής Glenn Diesen συζητά με τον παλαίμαχο Βρετανό διπλωμάτη Alastair Crooke τις τελευταίες κινήσεις των ΗΠΑ και του Ιράν στην εξελισσόμενη σύγκρουση.

H συζήτηση καλύπτει την διαφαινόμενη νέα στρατηγική των ΗΠΑ οι οποίες αποφεύγουν την άμεση σύγκρουση και επιδιώκουν να γονατίσουν το Ιράν μέσω του αποκλεισμού, την σκλήρυνση της στάσης του Ιράν, την χειραγώγηση των αγορών πετρελαίου, τον σοβαρό κίνδυνο κατάρρευσης των αγορών ομολόγων μετά και το πρόβλημα με τη συναλλαγματική ισοτιμία του γιέν και τις αμερικανικές ταχυδακτυλουργίες.

Εξετάζονται τα σοβαρά λάθη στους υπολογισμούς που έχουν γίνει (κυρίως από τις ΗΠΑ) όταν ξεκινούσαν τον πόλεμο και από τη Σαουδική Αραβία όταν επιτέθηκε στους Χούθι καθώς και από κοινού με τις ΗΠΑ κατά των σιιτικών δυνάμεων στο Ιράκ. Εξετάζονται οι εξελίξεις στο Ισραήλ, όπου έχει ξεκινήσει γενική επίθεση κατά των Παλαιστινίων στη Δ. Όχθη, η οποία χρησιμεύει στην φασιστική δεξιά στο να κερδίσει ψήφους καθώς η πολιτική ιδεολογία στο κράτος-καρκίνωμα έχει μετακινηθεί προς τα δεξιά.

Η εμπλοκή όλο και περισσότερων διαφορετικών δυνάμεων στη σύγκρουση καθώς και η πλήρης αφερεγγυότητα των ΗΠΑ στην τήρηση οποιασδήποτε υπογραφής τους κάνουν τις εξελίξεις απρόβλεπτες. Το Ιράν προετοιμάζεται για μακροχρόνιο πόλεμο και μέσα από αυτή τη διαδικασία ξεπροβάλει το φάσμα μιας "μητέρας όλων των κρίσεων" για τον δυτικό καπιταλισμό.

Η συζήτηση επεκτείνεται και στη Ρωσία, η οποία διδάσκεται από την στάση των ΗΠΑ στο Μεσανατολικό και πλέον έχει καταλήξει, λένε οι συνομιλητές, ότι η όλη σκηνοθεσία με το ΄Ανκορατζ ήταν στημένο παιχνίδι και επομένως η παραπέρα συζήτηση με τους Αμερικανούς δεν μπορεί να παράξει κανένα αποτέλεσμα.

Αυτά, και άλλα πολλά, μπορείτε να παρακολουθήσετε στην εκπομπή.

https://glenndiesen.substack.com/p/alastair-crooke-iran-and-russia-give

https://www.youtube.com/watch?v=rbopXjaKbC8