• Η πλευρά του Γκουαϊδό: Ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά αυτές τις κατηγορίες, χαρακτηρίζοντάς τις πολιτική προπαγάνδα και δικαστική δίωξη για να εξοντωθεί πολιτικά. Υποστηρίζει ότι η διαβίωσή του στις ΗΠΑ χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τις ακαδημαϊκές του συνεργασίες (όπως με το FIU) και τις αμοιβές του από διεθνείς διαλέξεις.

Στην πράξη, οι αμερικανικές υπηρεσίες (όπως η USAID) έστελναν τα χρήματα μέσω ΜΚΟ για να μην φαίνεται ότι χρηματοδοτούν απευθείας έναν πολιτικό, όμως οι εσωτερικές έρευνες έδειξαν ότι πολλές από αυτές τις ΜΚΟ ελέγχονταν από συγγενείς και στενούς πολιτικούς συμμάχους του περιβάλλοντος Γκουαϊδό.

Θα θέλατε να μάθετε περισσότερα για το πώς εξελίσσεται η δικαστική διαμάχη για την CITGO στις ΗΠΑ ή για την τρέχουσα πολιτική κατάσταση στη Βενεζουέλα μετά τις πρόσφατες εξελίξεις με τον Μαδούρο;
--------------
ΕΡΩΤΗΣΗ: Αν κατάλαβα καλά, το θέμα της GITCO αφορά την αφαίμαξη χρημάτων ΜΕΤΑ την απαγωγή Μαδούρομ σωστά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι, ισχύει ακριβώς το αντίθετο: το ζήτημα της CITGO αφορά πράξεις κακοδιαχείρισης και χρέη που δημιουργήθηκαν ΠΡΙΝ την απομάκρυνση του Νικολάς Μαδούρο (η οποία συνέβη τον Ιανουάριο του 2026 από τις ΗΠΑ).

Η «αφαίμαξη» και η δικαστική εμπλοκή της εταιρείας εκτυλίχθηκαν κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Ούγκο Τσάβες, του Νικολάς Μαδούρο, αλλά και της περιόδου (2019–2022) που ο Χουάν Γκουαϊδό είχε τον έλεγχό της.

Το ιστορικό και δικαστικό πλαίσιο της υπόθεσης διαμορφώθηκε ως εξής:

1. Η ρίζα του κακού: Τα χρέη των Τσάβες και Μαδούρο

Η CITGO (θυγατρική της κρατικής εταιρείας πετρελαίου της Βενεζουέλας - PDVSA) κινδυνεύει να χαθεί λόγω παλαιών χρεών του κράτους της Βενεζουέλας.

• Κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, το σοσιαλιστικό καθεστώς προχώρησε σε αυθαίρετες κρατικοποιήσεις και κατασχέσεις ξένων εταιρειών (όπως της ConocoPhillips και της Crystallex) στη Βενεζουέλα.

• Οι εταιρείες αυτές προσέφυγαν σε διεθνή δικαστήρια και κέρδισαν αποζημιώσεις δισεκατομμυρίων. Επειδή το καθεστώς Μαδούρο δεν πλήρωνε, οι πιστωτές στράφηκαν δικαστικά κατά της CITGO στις ΗΠΑ για να κατασχέσουν τις μετοχές της.

2. Ο ρόλος του Γκουαϊδό (2019–2022)

Όταν οι ΗΠΑ αναγνώρισαν τον Γκουαϊδό το 2019, του παρέδωσαν τον έλεγχο του διοικητικού συμβουλίου της CITGO.

• Το νομικό σφάλμα («Alter Ego»): Σύμφωνα με τις αποφάσεις των αμερικανικών δικαστηρίων, η προσωρινή κυβέρνηση του Γκουαϊδό χρησιμοποίησε τα κεφάλαια της CITGO απευθείας για να χρηματοδοτεί τον εαυτό της, παρακάμπτοντας τις νόμιμες εταιρικές διαδικασίες.

• Αυτό έδωσε το δικαίωμα στους ξένους πιστωτές να αποδείξουν στο δικαστήριο του Ντέλαγουερ ότι η CITGO δεν είναι ανεξάρτητη εταιρεία, αλλά το «εναλλακτικό πρόσωπο» (alter ego) του κράτους της Βενεζουέλας. Έτσι, το δικαστήριο επέτρεψε τη δημοπρασία της εταιρείας για να εξοφληθούν τα χρέη της χώρας.

3. Η σημερινή κατάσταση (2026)

Μετά τη δυναμική παρέμβαση των ΗΠΑ και την απομάκρυνση του Μαδούρο στις αρχές του 2026, την εξουσία ως μεταβατική Πρόεδρος ανέλαβε η Ντέλσι Ροντρίγκες.

• Η μεταβίβαση ελέγχου: Η νέα κυβέρνηση Ροντρίγκες αντικαθιστά σταδιακά τα συμβούλια της αντιπολίτευσης που είχε διορίσει ο Γκουαϊδό.

• Η εκκρεμής πώληση: Το αμερικανικό δικαστήριο έχει εγκρίνει τη δεσμευτική πώληση της CITGO στην αμερικανική Elliott Management έναντι 5,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

• Το «πάγωμα» από το Υπουργείο Οικονομικών: Για να προστατευθεί η διαδικασία και να μην υπάρξει χάος κατά τη μεταβίβαση της εξουσίας στο Καράκας, το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών (OFAC) «πάγωσε» το διοικητικό συμβούλιο της CITGO στα μέσα Σεπτεμβρίου 2026, απαγορεύοντας οποιαδήποτε αυθαίρετη αλλαγή προσώπων μέχρι να ολοκληρωθεί η δικαστική έφεση και η εξαγορά.

Συνεπώς, η CITGO δεν «αφαιμάζεται» τώρα μετά την πτώση του Μαδούρο. Αντίθετα, η σημερινή της πώληση είναι το τελικό αποτέλεσμα της οικονομικής κακοδιαχείρισης των περασμένων ετών, με τα έσοδα της δημοπρασίας να προορίζονται αναγκαστικά για την αποπληρωμή των παλαιών διεθνών πιστωτών της χώρας.

"ΕΙΜΑΙ Ο ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ! ΚΑΝΕ ΠΙΣΩ! ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ; ΚΑΝΕ ΠΙΣΩ!"

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Μάικ Γουόλτς, φώναξε «Κάνε πίσω!» στον υπουργό Εξωτερικών της Κούβας, Μπρούνο Ροντρίγκεζ, κατά τη διάρκεια μιας έντονης αντιπαράθεσης στη Γενική Συνέλευση σχετικά με τον αποκλεισμό του νησιού από την Ουάσινγκτον. Ο Κουβανός διπλωμάτης κατηγόρησε τον Γουόλτς ότι διαδίδει «χονδροειδή ψέματα» για να δικαιολογήσει την «οικονομική επιθετικότητα» των ΗΠΑ.

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ την Τρίτη, ο Γουόλτς αφιέρωσε την ομιλία του σε καταγγελίες για διαφθορά μεταξύ των κουβανών ηγετών, επισημαίνοντας αυτό που χαρακτήρισε ως τη συλλογή τους από πολυτελή ρολόγια, ακίνητα και γιοτ, καθώς και τις διακοπές των συγγενών τους στην Ευρώπη. Ενώ οι απλοί Κουβανοί «πεθαίνουν της πείνας», ο αμερικανικός αποκλεισμός και το εμπάργκο κατά του νησιού «δεν υπάρχουν» και «δεν ισχύουν για τα είδη πολυτελείας» που «με κάποιο τρόπο καταλήγουν στις ελίτ του κουβανικού καθεστώτος», ισχυρίστηκε.

Τα λόγια του προκάλεσαν έντονη καταδίκη από την κουβανική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Ροδρίγκεζ, καθώς οι διπλωμάτες χειροκροτούσαν και χτυπούσαν τα έδρανα σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της ομιλίας του Γουόλτς.

Ο υπουργός Εξωτερικών διέκοψε την ομιλία του Αμερικανού διπλωμάτη ζητώντας επείγουσα παρέμβαση και εξέφρασε τις δικές του παρατηρήσεις, στις οποίες κατηγόρησε τον Αμερικανό απεσταλμένο ότι έλεγε ψέματα με «αγενή και αλαζονικό τρόπο» και ότι «παραβίαζε την αξιοπρέπεια της Γενικής Συνέλευσης» με τα λόγια του.

Ο Ροντρίγκεζ πλησίασε το βήμα και εμπλέχθηκε σε έντονη αντιπαράθεση με τον Γουόλτς. Σε ένα βίντεο που δημοσίευσε ο Αμερικανός απεσταλμένος στο X, ακούγεται ο Γουόλτς να προτρέπει τον πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης να αναγκάσει τον Κουβανό υπουργό να «απομακρυνθεί από αυτό το βήμα», λέγοντας ότι δεν θα επέτρεπε στον Ροντρίγκεζ να τον «εκφοβίσει» σε αμερικανικό έδαφος. Σκλήριζε: «Είμαι ο εκπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής! Κάνε πίσω! […] Καταλαβαίνεις με ποιον έχεις να κάνεις;! Κάνε πίσω!»

Ο πρέσβης των ΗΠΑ δημοσίευσε βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα όπου περιγράφει λεπτομερώς το περιστατικό, κατηγορώντας τους «λεγόμενους “διπλωμάτες”» και τους «κακοποιούς του καθεστώτος» ότι «χάνουν τον έλεγχο με την πρώτη ένδειξη κριτικής».

Στη συνέχεια, ο Ροντρίγκεζ απευθύνθηκε στη Γενική Συνέλευση, κατηγορώντας τον Γουόλτς ότι ψεύδεται με «αγενή και αλαζονικό τρόπο» και ότι «παραβιάζει την αξιοπρέπεια της Γενικής Συνέλευσης» με τις δηλώσεις του.

Αργότερα, δημοσίευσε στο X μια γελοιογραφία που απεικόνιζε την αντιπαράθεση, με τις λέξεις «Gringo mentiroso» (ψεύτης γκρίνγκο) πάνω από τους δύο διπλωμάτες. Η λεζάντα της ανάρτησης ανέφερε: «Η Κούβα δεν αποτελεί απειλή. Ο αποκλεισμός αποτελεί».

Ο πρέσβης των ΗΠΑ δημοσίευσε βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα όπου περιγράφει λεπτομερώς το περιστατικό, κατηγορώντας τους «λεγόμενους “διπλωμάτες”» και τους «κακοποιούς του καθεστώτος» ότι «χάνουν τον έλεγχο με την πρώτη ένδειξη κριτικής».

Στη συνέχεια, ο Ροντρίγκεζ απευθύνθηκε στη Γενική Συνέλευση, κατηγορώντας τον Γουόλτς ότι ψεύδεται με «αγενή και αλαζονικό τρόπο» και ότι «παραβιάζει την αξιοπρέπεια της Γενικής Συνέλευσης» με τις δηλώσεις του.

Αργότερα, δημοσίευσε στο X μια γελοιογραφία που απεικόνιζε την αντιπαράθεση, με τις λέξεις «Gringo mentiroso» (ψεύτης γκρίνγκο) πάνω από τους δύο διπλωμάτες. Η λεζάντα της ανάρτησης ανέφερε: «Η Κούβα δεν αποτελεί απειλή. Ο αποκλεισμός αποτελεί».

Σε ξεχωριστή ανάρτησή του, ο Ροντρίγκεζ «καταγγέλλει τον οικονομικό πόλεμο που διεξάγουν οι Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον της Κούβας με στόχο την κυριαρχία και την «αλλαγή καθεστώτος»». Ο Ροντρίγκεζ καταδίκασε τον αποκλεισμό ως «πράξη πολέμου» και «γενοκτονία που απαγορεύεται από το διεθνές δίκαιο». Κοινοποίησε επίσης τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας στο ψήφισμα το οποίο καταδικάζει το αμερικανικό εμπάργκο κατά της Κούβας. Το ψήφισμα υποστηρίχθηκε από 130 χώρες, μεταξύ των οποίων η Ρωσία, η Κίνα, η Ινδία, αλλά και αρκετοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, όπως ο Καναδάς, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Εναντιώθηκαν 17 χώρες, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Ουκρανία, ενώ 25 χώρες απείχαν.
-----------
Το παραπάνω ρεπορτάζ είναι με στοιχεία από το RT. Να προσθέσω ότι πιο πριν οι ΗΠΑ είχαν δραστηριοποιηθεί σε ράλυ πιέσεων προς τις χώρες που παραδοσιακά ψηφίζουν κατά του εμπάργκο ή λευκό προκειμένου να μεταβάλουν στάση.

Αξίζει λοιπόν να δώσω τις χώρες που υπέκυψαν στις πιέσεις ή επιμένουν "αμερικανικά". Εντύπωση προκαλεί ότι η Βενεζουέλα επέλεξε να μην προσέλθει στην ψηφοφορία.

Ποιες χώρες ψήφισαν ΚΑΤΑ του ψηφίσματος (Υπέρ των ΗΠΑ);

Συνολικά 17 χώρες καταψήφισαν το κουβανικό αίτημα για άρση του εμπάργκο (7 πέρισυ). Αυτές είναι:

• Βόρεια & Λατινική Αμερική: Ηνωμένες Πολιτείες, Αργεντινή, Παραγουάη, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Ισημερινός (Εκουαδόρ).
• Ευρώπη: Ουκρανία, Ουγγαρία, Βόρεια Μακεδονία, Τσεχία, Λιθουανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σλοβενία.
• Μέση Ανατολή & Αφρική: Ισραήλ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Μαρόκο.
• Καραϊβική: Τρινιντάντ και Τομπάγκο.

Ποιες χώρες ΑΠΕΙΧΑΝ;

Συνολικά 25 χώρες επέλεξαν την αποχή (επίσης αυξημένες από τις 12 της προηγούμενης χρονιάς):

• Ευρωπαϊκή Ένωση & Δύση: Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία, Κροατία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Πολωνία.
• Ασία & Ωκεανία: Νότια Κορέα, Παλάου, Νήσοι Σολομώντος.
• Μέση Ανατολή: Κατάρ, Μπαχρέιν.
• Λατινική Αμερική & Καραϊβική: Χιλή, Περού, Ονδούρα, Δομινικανή Δημοκρατία, Τζαμάικα, Γουιάνα, Αϊτή.
• Λοιπές χώρες: Μαζί με τις παραπάνω, η λίστα συμπληρώθηκε από διάφορα περιθωριακά κράτη που είτε παραδοσιακά ευθυγραμμίζονται πάντα με την Ουάσινγκτον όπως οι Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας, τα Νησιά Μάρσαλ και το Ναούρου είτε δέχθηκαν πρωτοφανείς πιέσεις φέτος από τις ΗΠΑ, όπως οι μικροσκοπικές χώρες της Καραϊβικής Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Αγία Λουκία και Άγιος Βικέντιος.

Επίσης 16 χώρες που πέρυσι είχαν ψηφίσει υπέρ της Κούβας – όπως η Βενεζουέλα και το Ελ Σαλβαδόρ – επέλεξαν αυτή τη φορά να μην προσέλθουν καθόλου στην ψηφοφορία.

Ειδικά για τον ταχυδακτυλουργικό τρόπο με τον οποίο διάφορες "Ευρωπαϊκές" χώρες άλλαξαν την στάση τους και τις απίθανες δικαιολογίες που πρόβαλαν, δείτε την επόμενη ανάρτηση.

Η ΚΑΡΑΦΛΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΟΙ "ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ" ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΚΟΥΒΑ, ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

Η επίσημη δικαιολογία για την αλλαγή της στάσης της Ελλάδας (καθώς και των άλλων ευρωπαϊκών κρατών που απείχαν για πρώτη φορά στην ετήσια καταδικαστική για τις ΗΠΑ ψηφοφορία που αφορά το εμπάργκο κατά της Κούβας, όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Ολλανδία--βλ. προηγούμενη ανάρτηση) βασίζεται σε μια συντονισμένη διπλωματική μεταστροφή της Δύσης, η οποία συνδέει άμεσα την Κούβα με τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το σκεπτικό πίσω από την αποχή της Ελλάδας και των συμμάχων της περιλαμβάνει δύο βασικούς άξονες:

1. Η υποστήριξη της Κούβας προς τη Ρωσία

Η Αθήνα και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ευθυγραμμίστηκαν με τη θέση ότι η Κούβα παραβιάζει τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, καθώς συνεχίζει να παρέχει ενεργή πολιτική και διπλωματική στήριξη στη Ρωσία κατά την "εισβολή" της στην Ουκρανία.

• Όπως επισημάνθηκε από ευρωπαϊκές αποστολές στον ΟΗΕ (με την Πολωνία και την Τσεχία να εκφράζουν ανοιχτά αυτή τη γραμμή), η εμπλοκή ξένων κρατών ή η υποστήριξη ενός παράνομου επιθετικού πολέμου στην Ευρώπη αποτελεί «κόκκινη γραμμή».

• Συνεπώς, η Ελλάδα έκρινε ότι δεν μπορεί να υπερψηφίσει ένα ψήφισμα υπέρ της Κούβας, τη στιγμή που η Αβάνα στηρίζει τον γεωπολιτικό αντίπαλο της Δύσης στην Ουκρανία! Φυσικά, το ψήφισμα δεν είναι "υπέρ της Κούβας" ούτε "κατά", αλλά υπέρ της τήρησης του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών καθώς το εμπάργκο των ΗΠΑ αποτελεί κατάφωρα παράνομη πράξη.

Ουσιαστικά το καραφλό επιχείρημα των "Ευρωπαίων" είναι ότι η διεθνής νομιμότητα πηγαίνει α-λα-καρτ: όταν εξετάζουμε αν μια πράξη είναι ή όχι παράνομη, εξετάζουμε ποιος υφίσταται την παρανομία και ανάλογα με το αν αυτός περνά ή όχι το face control αποφασίζουμε αν γίνεται ή όχι παρανομία.

2. Η έντονη πίεση της κυβέρνησης Τραμπ

Πίσω από την επίσημη ρητορική, υπήρξε μια πρωτοφανής και συντονισμένη διπλωματική εκστρατεία (lobbying) από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

• Ο Αμερικανός πρεσβευτής Μάικ Γουόλτζ και το επιτελείο του πίεσαν ασφυκτικά τις συμμαχικές χώρες.
• Η Ουάσινγκτον κατέστησε σαφές ότι η στήριξη στην Κούβα θα θεωρούνταν εχθρική κίνηση απέναντι στις ΗΠΑ, ειδικά σε μια περίοδο που ο Λευκός Οίκος εντείνει τις κυρώσεις κατά του κομμουνιστικού καθεστώτος.
• Για την Ελλάδα, η διατήρηση των άριστων στρατηγικών και αμυντικών σχέσεων με τις ΗΠΑ κρίθηκε σημαντικότερη από την παραδοσιακή της ψήφο στο κουβανικό ζήτημα.

Οι εγχώριες αντιδράσεις

Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να απέχει προκάλεσε έντονες πολιτικές αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας. Το ΚΚΕ εξέδωσε σκληρή ανακοίνωση, χαρακτηρίζοντας τη στάση της κυβέρνησης «ντροπιαστική και απαράδεκτη», κατηγορώντας την ότι ευθυγραμμίζεται πλήρως με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ και γίνεται συνένοχη στον αποκλεισμό του κουβανικού λαού.

Η VW ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΖΗΜΙΕΣ ΡΕΚΟΡ ΚΑΤΑ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΤΡΙΜΗΝΟ ΤΟΥ 2026

Ο γερμανικός αυτοκινητοβιομηχανικός γίγαντας Volkswagen ανακοίνωσε καθαρή ζημία ύψους 5,8 δισ. ευρώ (6,5 δισ. δολάρια) για το τρίτο τρίμηνο του 2026, έναντι 1,1 δισ. ευρώ το προηγούμενο έτος, καθώς ο μεταποιητικός τομέας της χώρας αντιμετωπίζει αυξανόμενη οικονομική πίεση.

Ο μεγαλύτερος κατασκευαστής αυτοκινήτων της Ευρώπης ανακοίνωσε τα αποτελέσματα την Πέμπτη. Τα έσοδα μειώθηκαν κατά 6,3% στα 75,3 δισ. ευρώ, ενώ οι παραδόσεις οχημάτων σημείωσαν πτώση 14,3%.

«Οι αμερικανικοί δασμοί μας επιβαρύνουν, η κινεζική αγορά συρρικνώνεται και η ανταγωνιστική πίεση στην Ευρώπη αυξάνεται σημαντικά», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Arno Antlitz, Διευθύνων Σύμβουλος Οικονομικών και Λειτουργιών του Ομίλου VW.

Η Volkswagen αντιμετωπίζει αυξανόμενο ανταγωνισμό από φθηνότερα κινεζικά οχήματα στην Ευρώπη, ενώ η αναπτυσσόμενη δραστηριότητά της στον τομέα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων παραμένει λιγότερο κερδοφόρα σε σύγκριση με αυτή των συμβατικών μοντέλων.

Τα αποτελέσματα αυτά έρχονται σε συνέχεια της ανακοίνωσης του αυτοκινητοβιομηχανικού κολοσσού τον Σεπτέμβριο σχετικά με ριζικά σχέδια αναδιάρθρωσης που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην απώλεια έως και 100.000 θέσεων εργασίας και να θέσουν τέσσερα γερμανικά εργοστάσια εν όψει κλεισίματος.

Οι πιέσεις εκτείνονται πέρα από τον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας. Σε μια αξιολόγηση στις 21 Οκτωβρίου, το γερμανικό Υπουργείο Οικονομίας αναγνώρισε την εξασθένιση της οικονομικής δυναμικής και τη στασιμότητα της μεταποιητικής δραστηριότητας, ιδίως σε κλάδους υψηλής ενεργειακής έντασης.

Οι γερμανοί κατασκευαστές αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγω του υψηλού κόστους ενέργειας από τότε που έχασαν την πρόσβαση στο φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο μέσω αγωγών, μετά την κλιμάκωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία το 2022.

Η Γερμανία βασίζεται όλο και περισσότερο στις αμυντικές δαπάνες για τη στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης. Στις 8 Οκτωβρίου, η κυβέρνηση αναθεώρησε προς τα πάνω την πρόβλεψή της για την ανάπτυξη το 2026 στο 1,3%, επισημαίνοντας ότι οι δημόσιες δαπάνες για την άμυνα και τις υποδομές συμβάλλουν στην "ανάκαμψη" της οικονομίας.

Η στροφή προς τη στρατιωτική παραγωγή είναι ήδη ορατή στην αυτοκινητοβιομηχανία. Τον Σεπτέμβριο, η Volkswagen κατέληξε σε προκαταρκτική συμφωνία για την πώληση του εργοστασίου της στο Όσναμπρουκ, με σκοπό τη μετατροπή του σε μονάδα παραγωγής αμυντικού εξοπλισμού, γεγονός που ενδέχεται να διασφαλίσει περίπου 1.400 θέσεις εργασίας. Το έργο προβλέπει συνεργασία με τον ισραηλινό κατασκευαστή όπλων Rafael στον τομέα των συστημάτων αεροπορικής άμυνας.

Ο κατασκευαστής όπλων Rheinmetall ανακοίνωσε επίσης σχέδια για την επέκταση των εγκαταστάσεων παραγωγής του, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής θωρακισμένων οχημάτων, με δυνατότητα δημιουργίας περισσότερων από 1.000 θέσεων εργασίας.

https://www.reuters.com/world/china/volkswagen-loss-widens-more-than-expected-q3-raising-restructuring-stakes-2026-10-29/

H παγάνα επί το έργον στην πόλη Λουτσκ. Αυτόν τον πήραν σηκωτό από το κατάστημα Tsum.

Οι "ζωντανές" συζητήσεις συνεχίζονται στο κυνοβόλιο της Αρμενίας

Τρίτη μέρα που η "Νότια Γέφυρα" στο Κίεβο παραμένει κλειστή.

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΓΙΑ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΟΥ ΧΟΡΜΟΥΖ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΜΙΑ--ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΕΙΝΑΙ "ΜΟΛΥΣΜΕΝΕΣ"

Σύμφωνα με δήλωση του Πολεμικού Ναυτικού του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), σε τρία πετρελαιοφόρα που παραβίασαν τους κανόνες σημειώθηκαν εκρήξεις και πυρκαγιές τις τελευταίες 24 ώρες, αφού προσέκρουσαν σε νάρκες ενώ ακολουθούσαν μια μη εξουσιοδοτημένη νότια διαδρομή μέσω του Στενού του Ορμούζ.

Το Πολεμικό Ναυτικό του IRGC αναφέρει ότι τα πλοία είχαν απενεργοποιήσει όλα τα συστήματα ραντάρ και πλοήγησής τους και αγνόησαν τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις, ενώ προσπαθούσαν να εξέλθουν μέσω της μη εξουσιοδοτημένης διαδρομής.

«Η μη εξουσιοδοτημένη διαδρομή στο Στενό του Ορμούζ είναι μολυσμένη, και οι πλοιοκτήτες και τα πληρώματα φέρουν την ευθύνη για τη χρήση αυτών των διαδρομών. Δεν πρέπει να δίνουν σημασία στις αυταπάτες του Κεντρικού Στρατηγείου των ΗΠΑ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης», αναφέρεται στη δήλωση.

Το Πολεμικό Ναυτικό του IRGC πρόσθεσε ότι οποιαδήποτε προκλητική ενέργεια που υποστηρίζεται από τον τρομοκρατικό και επιθετικό στρατό των ΗΠΑ και αγνοεί τους κανονισμούς του στενού θα αντιμετωπιστεί αποφασιστικά. [ΣΗΜ.Το βίντεο στην επόμενη ανάρτηση]

Και εδώ είμαστε στο Αλβανικό κυνοβόλιο

EVERYBODY KNOWS THAT THE BOAT IS LEAKING
EVERYBODY KNOWS THAT THE CAPTAIN LIED

Εδώ ο Τράμπας λέει ότι όλοι το ξέρουν πως οι ΗΠΑ ώφειλαν να επιτεθούν στο Ιράν...

Όταν οι Μεξικανοί εκπλιπαρούν τον Τράμπα να μην αλλάξει το όνομα του Κόλπου του Μεξικού... Ματαίως.

Εμείς γελάμε, αλλά αυτός με κάτι τέτοια μαζεύει ψηφαλάκια.

Η ΛΑΓΚΑΡΝΤ ΑΠΟΧΩΡΕΙ ΠΡΟΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΤΥΧΟΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΗΣ ΛΕΠΕΝ

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, ανακοίνωσε σήμερα ότι θα παραιτηθεί στις 7 Φεβρουαρίου 2027, εννέα μήνες πριν από τη λήξη της θητείας της, η οποία προβλέπεται για τον Οκτώβριο του 2027.

Η 70χρονη Λαγκάρντ δηλώνει ότι αποχωρεί για να μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα για θέματα πέραν της νομισματικής πολιτικής, παραδεχόμενη στη σημερινή συνέντευξη Τύπου ότι «δεν μπορεί να παραμείνει ουδέτερη». Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ θεωρείται εδώ και καιρό ως ο επόμενος σταθμός της.

Η χρονική στιγμή δεν είναι τυχαία. Η πρόωρη αποχώρησή της επιτρέπει στους σημερινούς ηγέτες της ΕΕ να ορίσουν διάδοχο πριν από τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας την επόμενη άνοιξη, όπου η Μαρίν Λε Πεν προηγείται στις δημοσκοπήσεις. Αξιωματούχοι των Βρυξελλών φοβούνται ανοιχτά ότι μια νίκη της Λε Πεν θα περιπλέξει την επιλογή του επόμενου επικεφαλής της ΕΚΤ.

Το δικό της ιστορικό δεν αποτέλεσε ποτέ εμπόδιο στην καριέρα της. Το 2016, ενώ ηγούνταν του ΔΝΤ, καταδικάστηκε από ειδικό γαλλικό δικαστήριο για υπουργούς για αμέλεια σχετικά με την καταβολή 403 εκατομμυρίων ευρώ δημόσιων χρημάτων στον επιχειρηματία Μπερνάρ Ταπί. Ως υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας το 2008, είχε εγκρίνει την παραπομπή της διαφοράς του με την κρατική τράπεζα Crédit Lyonnais σε ιδιωτική διαιτησία, η οποία αργότερα αποδείχθηκε δόλια. Όμως, το δικαστήριο δεν της επέβαλε ποινή και δεν κατέγραψε την καταδίκη στο ποινικό της μητρώο. Το ΔΝΤ την διατήρησε στη θέση της, και τρία χρόνια αργότερα οι ηγέτες της ΕΕ της ανέθεσαν την ηγεσία της ΕΚΤ.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, δηλώνει ότι η διαδικασία διαδοχής ξεκινά αμέσως. Αναμένεται έντονη παρασκηνιακή διαπραγμάτευση μεταξύ των ευρωπαϊκών πρωτευουσών, καθώς πρόκειται να αντικατασταθούν επίσης το μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου Ιζαμπέλ Σνάμπελ και ο επικεφαλής οικονομολόγος Φίλιπ Λέιν.

[Από το DD Geopolitics] https://t.me/DDGeopolitics/196564

THE STAR(LINK) WARS--CIA, MAΣΚ KAI ΤΡΑΜΠΑΣ ΣΕ ΕΝΑΝ "ΧΟΡΟ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ"

Σε μία εξαιρετικά διαφωτιστική εκπομπή τους [3] οι Duran συζητούν την εσωτερική διαπάλη μέσα στους κύκλους που διαχειρίζονται την αμερικανική κυβέρνηση όσον αφορά το πρότζεκτ "Ουκρανία". Η ερμηνεία τους για διάφορα πρόσφατα γεγονότα είναι πολύ ελκυστική και γι' αυτό το λόγο αξίζει να την απρουσιάσουμε εδώ.

Με βοηθό δύο άρθρα (βλ. [1] και [2]) που ανάρτησε το The Atlantic, οι Duran συζητούν την εμμονή της CIA που διαχειρίζεται και σηκώνει πλήρως στις πλάτες της την επιχείρηση (πρότζεκτ την αποκαλούν οι Duran) Ουκρανία, που αποσκοπούσε και συνεχίζει να αποσκοπεί στη διάλυση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, σε αντιπαράθεση με τις ανησυχίες για τους διευρυνόμενους κινδύνους (που διαφαίνονται πλέον καθαρά) τόσο για τα αμερικανικά όσο και για τα προσωπικά συμφέροντα ορισμένων ισχυρών προσώπων (π.χ. Έλον Μασκ).

Τα δύο άρθρα του Atlantic αξίζουν καθεαυτά να διαβαστούν. Το πρώτο, αρκετά εκτεταμένο, περιγράφει πώς ο νυν επικεφαλής της CIA John Ratcliffe θεωρεί τις επιχειρήσεις της μυστικής υπηρεσίας τόσο στην Ουκρανία όσο και στα ρωσικά μετόπισθεν (συμπεριλαμβανομένων των δολοφονιών που οργανώνουν οι μυστικές υπηρεσίες του Κιέβου υπό την άμεση και στενή καθοδήγηση της CIA) το "τέκνο" του από το οποίο δεν επιθυμεί να απεμπλακεί και αγωνίζεται με νύχια και με δόντια να το κρατά στη ζωή και να το αναπτύσσει. Στα πλαίσια αυτά κατάφερε να εκδιώξει την Τούλσι Γκάμπαρντ ενώ έχει διπλαρώσει και τον Τράμπα α-λα-Λίντσεϊ Γκράχαμ για να τον "πείθει" να εγκρίνει τις εκάστοτε κλιμακώσεις (όπως π.χ. την εκστρατεία των 40 ημερών κατά των ρωσικών εργοστασίων στα μετόπισθεν)--έως και γκολφ σπεύδει στη Φλόριδα να παίζει με τον Τράμπα.

Κατά τον Αλέξανδρο Μερκούρη, που διαθέτει τεράστια εμπειρία στην "ανάγνωση ανάμεσα στις γραμμές", το άρθρο προωθήθηκε από την ίδια την ίδια τη CIA ως προειδοποίηση απέναντι στους επικριτές της: "Αυτοί είμαστε, αυτά κάνουμε, μην τολμήσετε να τα βάλετε μαζί μας", είναι το μήνυμά του, σύμφωνα με τον Μερκούρη.

Από την άλλη, υπάρχει ο Έλον Μασκ που μοιάζει να λέει: "Μισό λεπτό, το πράγμα έχει παρατραβήξει και οι κίνδυνοι να στραβώσουν τα πράγματα τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για μένα προσωπικά έχουν μεγενθυνθεί". Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή τη στιγμή το καθεστώς του Κιέβου διαθέτει περί τις 250,000 τερματικά Starlink που κοστίζουν ΠΟΛΥ φθηνότερα από τα τερματικά του Starshield--από τα οποία το Κίεβο δεν διαθέτει πολλά--και τα οποία τα χρησιμοποιεί, κατά παράβαση των όρων χρήσης τους, για στρατιωτικούς σκοπούς (πληροφορίες από το [2]).

Τελευταία, η Ρωσία--και με αφορμή το δικό της σύστημα Rassvet που θα πεί "Ξημέρωμα")--έχει έρθει σε επαφή με τον Μασκ για να υπάρξει συνεννόηση των διαστημικών χώρων που αναπτύσσεται το κάθε σύστημα ενώ επίσης τελευταία διάφοροι ρωσικοί στρατιωτικοί δορυφόροι έχουν γίνει σκιά δορυφόρων του Starlink. Αυτά όλα υπενθυμίζουν στον Μασκ πόσο ευάλωτο είναι το σύστημά του καθώς διαστημικά μικρά συντρίμια στην περιοχή των χαμηλών τροχιών των δορυφόρων του θα μπορούσαν να το θέσουν εκτός λειτουργίας (φαινόμενο Kessler)--μια ανεπανόρθωτη ζημιά για τον επιχειρηματία Μασκ.

Αξίζει εδώ να υπενθυμίσουμε ότι η Starlink μπήκε στο Χρηματιστήριο μέσω της SpaceX φέτος τον Ιούνιο με την ακριβότερη αποτίμηση στην ιστορία και με τρέχουσα χρηματιστηριακή αξία άνω των 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και πολλαπλασιαστή κερδών (P/E ratio) το απίστευτο 246. Μια καταστροφή του Starlink θα προκαλούσε βιβλική κατάρρευση στην τιμή της μετοχής της SpaceX και οικονομική "καταστροφή" του χρεωμένου Μασκ.

Να προσθεσουμε ακόμη ότι ο Μασκ πριν από λίγες μέρες είπε ότι ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ οι Ρώσοι δεν έχουν στραφεί με παρεμβολές κατά του Starlink, που σημαίνει ότι ανησυχεί ιδιαίτερα για την στιγμή που αυτό μπορεί να συμβεί. Η Ρωσία έχει κάθε δικαίωμα να στραφεί κατά του Starlink όσο αυτό χρησιμοποιείται για στρατιωτικούς σκοπούς από το καθεστώς του Κιέβου και την CIA κατά της Ρωσίας. Προφανώς, όταν αυτό συμβεί, και πάλι οι επιπτώσεις για την SpaceX στο χρηματιστήριο θα είναι πολύ σοβαρές. Και αφήνουμε εδώ το ακόμη σημαντικότερο που θα είναι οι αγωγές κατά της Starlink από τους πληττόμενους τρίτους χρήστες, που τα συστήματα επικοινωνιών τους θα έχουν αχρηστευθεί, καθώς θα είναι εύκολο να αποδείξουν ότι η εταιρία γνώριζε την παράβαση των όρων των συμβάσεων από το καθεστώς του Κιέβου και εν τούτοις δεν πήρε μέτρα.

Η εμμονή του Ράτκλιφ με την συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία θέτει λοιπόν σε κίνδυνο την ευαίσθητη και σημαντική τεχνολογία του Starlink, γεγονός που έχει σημαντικές επιπτώσεις για τις ΗΠΑ αλλά και για τον Μασκ προσωπικά.

Οι Duran πιστώνουν στον Ράτκλιφ τόσο την απόπειρα δολοφονίας του Πούτιν στη κατοικία του στο Βαλντάι (και τον εν συνεχεία καθησυχασμό του Τραμπ ότι δεν συνέβη κάτι σημαντικό) όσο και το ότι έπεισε τον Τραμπ να ταξιδέψει (ο Ράτκλιφ) πρόσφατα στη Μόσχα για να απειλήσει τους Ρώσους ότι αν δεν προσέλθουν με την ουρά στα σκέλια στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, τότε οι ΗΠΑ θα τους συντρίψουν--μια επίσκεψη που η νοοτροπία της, λένε οι Duran, έκανε έξαλλους τους Ρώσους.

Οι Duran δεν θεωρούν τον Τράμπα ούτε αναμάρτητο ούτε κάποιον αθώο που πέφτει θύμα του σατανικού Ράτκλιφ-Ιζνογκούντ και συμμετέχει αφελώς εν είδει "καλού Χαλίφη" στα βρώμικα παιχνίδια του. Θεωρούν ότι ο Τράμπας έχει εμμονή με την επίτευξη ανισοτιμίας στις όποιες συζητήσεις ή διαπραγματεύσεις κάνει με τρίτους και σταθερά επιδιώκει να συναλλάσσεται από θέσεις ισχύος. Αυτή την εμμονή του, λένε, εκμεταλλεύεται ο Ράτκλιφ πείθοντάς τον ότι μέσω αυτών των βρώμικων παιχνιδιών θα επιτύχει το επιζητούμενο πλεονέκτημα. Ο Ράτκλιφ έχει επιτύχει έτσι να είναι--λένε οι Ντουράν--το πρόσωπο που καθορίζει την αμερικανική πολιτική μέχρι σήμερα στο Ουκρανικό.

Αυτά όλα δεν σημαίνουν ότι η αμερικανική πολιτική, που παραμένει όμηρος των ιδεολογημάτων των neo-cons, πιστώνεται αποκλειστικά στον Ράτκλιφ καθώς ισχυροί σύμμαχοί του στην αντιμετώπιση της Ρωσίας παραμένουν ο Νάρκο Ρούμπιο και ο Πέτε Χέγκσεθ, δηλαδή οι επικεφαλής των πιο σημαντικών υπουργείων στην κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Στο τελευταίο 1/4 της εκπομπής, από το 28:00 περίπου και μετά τίθεται το ερώτημα: Ολα τα παραπάνω υπογραμμίζουν το γεγονόςότι οι ΗΠΑ βρίσκονται σε πόλεμο με τη Ρωσία. Και ο πρόεδρος της Ρωσίας τι επιχειρεί να κάνει με όλες αυτές τις ιστορίες των "διαπραγματεύσεων" με Γουΐτκοφ και Κούσνερ και Νμίτριεφ, ιδιαίτερα όταν οι αμερικανοί μέσω Ρούμπιο δηλώνουν ότι οι συζητήσεις αφορούν μόνο το Ντονμπάς και όχι το γενικότερο πόλεμο των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας και τις αιτίες του;

Ο Αλέξανδρος Μερκούρης εδώ επισημαίνει ως "λάθος" του Πούτιν την αυταπάτη ότι οι αμερικανοί θα δεχτούν να συζητήσουν το ζήτημα της αρχιτεκτονικής αμοιβαίας ασφάλειας στην Ευρώπη, όπως επιθυμούν οι Ρώσοι (και όπου πράγματι βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης). Ο Μερκούρης θεωρεί ότι ο Πούτιν έχει κολλήσει σε αυτή την αντίληψη από τον Δεκέμβριο του 2021 και δεν εννοεί να ξεκολλήσει. Είναι, λέει ο Μερκούρης, σχεδόν μόνος του μέσα στη ρωσική ηγετική ομάδα που παραμένει προσκολλημένος στην ιδέα ότι κάτι μπορεί να επιτευχθεί όσο πρόεδρος των ΗΠΑ παραμένει ο Τραμπ, αλλά συνεχίζει στην ίδια γραμμή.

Ο Αλεξάνδρου κάνει την εύλογη ερώτηση: "Αν αυτός είναι ο στόχος του Πούτιν, τότε γιατί δεν αναθέτει στο βαρύ πυροβολικό (Λαβρόφ) τις συζητήσεις και στηρίζεται στον Νμίτριεφ και γιατί δεν απαιτεί ανάλογη εκπροσώπηση από τις ΗΠΑ στη θέση των Γουΐτκοφ και Κούσνερ που δεν πολυκαταλαβαίνουν από τέτοια;" Ο Μερκούρης, κάπως στα αστεία, αλλά και στα σοβαρά, απαντά ότι ο Λαβρόφ είπε στον Πούτιν: "Άκου, δεν θα χάσω το χρόνο μου με τέτοιες συζητήσεις που οι αμερικανοί ούτε ήθελαν ούτε θέλουν να κάνουν. Αν εσύ επιθυμείς διακαώς μάτι τέτοιο, στείλε τον Νμίτριεφ να δεις τι θα γίνει (τίποτα)." Και το ίδιο συμβαίνει και με τον Ρούμπιο, λέει ο Μερκούρης. Ούτε αυτός βλέπει κάποια χρησιμότητα σε τέτοιες συζητήσεις καθώς θέλει να συνεχιστεί ο πόλεμος συμφωνώντας απόλυτα με τον Ράτκλιφ.

Πάντως, οι Duran βλέπουν και μια χρησιμότητα σε αυτή την παράδοξη διαδικασία των συζητήσεων Πούτιν-Νμίτριεφ-Γουΐτκοφ-Κούσνερ: Ότι απαλύνει τις πιέσεις που δέχεται η Ρωσία από τους εταίρους της στους BRICS οι οποίοι απαιτούν να υπάρχει μια ειρηνευτική διαδικασία για το Ουκρανικό. Και αυτό δεν περιλαμβάνει μόνο την Βραζιλία και την Ινδία, αλλά επίσης και την Κίνα.

Και η συζήτηση τελειώνει με τον Μερκούρη να υπενθυμίζει ότι πάντα ο Πούτιν προσπαθούσε να τα βρει σε ένα καθεστώς "ειρηνικής συνύπαρξης" με του Δυτικούς: Με τη Γερμανία, με τη Γαλλία, με τις ΗΠΑ, ο Πούτιν διαχρονικά επιθυμούσε καλές σχέσεις θεωρώντας ότι οι επιθετικές, επεκτατικές, τους διαθέσεις απέναντι στη Ρωσία μπορούν να καταπραϋνθούν και να βρεθεί κοινός τρόπος ζωής. Αυτό εξακολουθεί να βαρύνει στην φιλοσοφία του ακόμη και σήμερα.

[1] https://archive.ph/03AsT
[2] https://www.theatlantic.com/national-security/2026/10/elon-musk-ukraine-starlink-alternative/689192/
[3] https://www.youtube.com/watch?v=JHyNSckQQAU